Nog even….

In mijn hoofd is een stem die zingt, een stem die zing de hele dag de mooiste tonen. Wilde dat ik het vermogen bezat om de dingen die in mijn hoofd zitten te verwoorden naar buiten toe…Er klinken zoveel mooie dingen in mijn hoofd..Te mooi om voor mijzelf te houden. Helaas ben ik niet zo begenadigd als anderen om dit naar buiten toe te brengen. Het is soms net alsof er een ware nachtegaal zich ontpopt in mijn hoofd..net zoals een rups verandert in een prachtige vlinder..vol met de allermooiste kleuren van de regenboog. Zou het misschien te maken hebben met het naderende voorjaar? Geen idee…Wat ik wel weet is dat het zeer vrolijk maakt! En dat is op het moment zeer aangenaam. Juist in een tijd waarin we veel van ziekte en verdriet hebben gehoord.Juist dan luister ik zo graag naar die stem in mijn hoofd die zingt , en die de mooiste tonen voortbrengt.

 

Nog even…

Weten,dat er na de nacht

een morgen komt.

Geloven dat er uit

het dorre hout.

iets nieuws

kan bloeien.

 

Vertrouwen

dat er kiemen

van vrede

sluimeren

in de aarde.

 

Tot ze

gewekt worden

door het licht…..

 

Greet Brokerhof-van der Waa.

 

Muizenissen….

Naarmate de dagen weer wat langer beginnen te worden, voelde het gelukkig ook weer wat beter… Wat was ze blij dat de allerdonkerste dagen er nu zo’n beetje op zaten. Voorheen had ze daar nooit echt last van gehad…Maar dit jaar was het anders…gewoon anders. Ze kon er ook geen woord voor bedenken. Het was meer een gevoel. Een gevoel wat je wat mismoedig kon maken, een beetje treurig. net zoals de treurwilgen bij het water die hun koppen zo naar beneden konden laten hangen…Niet helemaal optimaal tevreden met het leven, maar ook niet helemaal negatief. Een beetje het gevoel van het kan vriezen en het kan dooien. De afgelopen tijd ging er ook zoveel door haar hoofd…teveel gedachten streden om een voorrangspositie. Meerdere mensen deden een beroep op haar en sociaal gedreven als ze is wil ze niemand teleurstellen. Maakte gewoon wederom plaats voor iedereen in haar agenda, daarbij vaak vergetende tijd in te ruimen voor zichzelf….en juist dat had ze aan zichzelf beloofd…Tijd in te ruimen voor zichzelf…Om zo toch eindelijk eens die muizenissen eens op te kunnen ruimen….Want die zaten er nog steeds, die muizenissen….hoe doe je dat eigenlijk? Muizenissen opruimen? De ragebol erdoorheen halen?  is dat een goede oplossing…Want dat ze weg moesten dat wist ze nu wel…muizenissen maken immers nesten in je hoofd!  Ze stond op, trok haar jas aan en ging de deur uit. de hoogste tijd voor een flinke wandeling in de polder! Frisse lucht…dat had ze nu nodig…..dat maakt je hoofd ook ff leeg!!

1 jaar getrouwd…

Een jaar geleden gingen Piet en ik op deze dag richting Zeeland. De dag ervoor waren we samen getrouwd! Wat is de tijd voorbijgevlogen. Het lijkt allemaal zoveel korter..En toch ook soms zoveel langer. Net alsof we elkaar al zoveel langer kennen. We hoeven elkaar soms maar aan te kijken en dan weten we al wat de ander wil of bedoelt. Een simpele blik is meestal al genoeg. Eén enkel woord of gebaar en het begrip is daar. We hadden het er gisteravond over dat dit het is zoals een huwelijk bedoelt is. We komen beide uit een verbroken relatie en dan heb je een totaal andere ervaring…Dit is zo anders voor ons allebei…Zoveel fijner, anders, beter! het kan dus wel! Wat een fijne ervaring, zo liefdevol met elkaar om te kunnen gaan. We zijn heerlijk samen weggeweest, Piet had een overnachting geregeld in een hotel in Oosterhout. Fijn even samen er op uit. We waren goed op tijd voor de sneeuw daar en het was er prachtig! Lekker gegeten enz. Vandaag rustig aan teruggereden en de rest van het weekend genieten we thuis nog heerlijk na. Vandaag nog enorm verwend met bloemen bij thuiskomst. En enorm veel liever reacties op Facebook en mails en kaartjes. Echt te gek!

 

 

laagje sneeuw…

30 -01-2012…de eerst sneeuw van dit jaar valt en heel Nederland is in rep & roer….Kilometers lange file’s. Gemopper tot en met…Niemand die nog kijkt naar de ongereptheid van die prachtige sneeuw….ook al is het maar een flinterdun laagje! Toen ik vanmorgen in alle vroegte even naar buiten keek was het werkelijk sprookjesachtig mooi. De wonderen van God zo tastbaar aanwezig. Je hoeft alleen maar je ogen te openen…Meer is er niet voor nodig :-) De schoonheid van de natuur is volop aanwezig. De luisterrijkheid van Zijn almacht spreekt in elk blaadje wat naar beneden dwarrelt..de sneeuwvlokjes die zich bijeen vergadert hebben op de dunne twijgjes en daar al flonkerend een kristal vormen ter ere van Zijn Grootheid zijn een aanbidden op zich….Hoe groot zijn zijn wonderen…maar belangrijk is: Wil je het zien….?

X Wilma.

 

 

 

 

 

 

Zomaar een zondagmiddag…

Terwijl de wind buiten stevig tekeer gaat, zit ik aan de tafel wat te tikken op mijn lappie…Gelukkig doet hij het weer als vanouds. De afgelopen week is hij een even weggeweest. hij vertoonde rare kuren! Ik kon niet meer inloggen op mijn eigen account. Daar was ik helemaal niet blij mee. Gelukkig kon Peter hem maken en bleek de schade achteraf mee te vallen. Al mijn foto’s staan er zelfs nog op. Dit tot mijn grote vreugde. Gisteravond naar Familieportret gekeken. Mijke was er in…Was een erg mooie aflevering en het deed me veel…Ik ken haar goed en we lagen samen in het ziekenhuis destijds…Veel herkenning dan ook, vond het zo mooi  en fijn om haar ouders en zus weer te zien. Echt een prachtige aflevering…Een mooi document en ik hoop dat het veel mensen over de streep mag trekken om ook DONOR te worden.

ttp://www.rtl.nl/xl/#/u/89a14e9d-2832-326b-8872-51c169d3b5d0

Zelf ben ik nog naar het umcu geweest voor wat onderzoeken…zoals het er nu voorstaat gaat het goed met me :-) . Dat willen we graag zo houden ! Ben druk met mijn vrijwilligerswerk bij World Vision. Daarnaast probeer ik weer wat conditie op te bouwen…dat gaat de éne dag beter dan de andere. Maar zo heel zachtjes aan kom ik wel weer op het peil van voor de operatie uit. Het gaat alleen wat minder snel dan ik had gedacht….Maar komen niet alle goede dingen langzaam ;-) .

X Wilma.

Het went nooit!!

Afgelopen week was ik er weer….Zoals de meeste van jullie wel weten heeft mijn dochter een tijd lang bij Rintveld "gelopen" Nu komen wij daar eens in de zoveel tijd nogeens terug om te kijken  'hoe het gaat"… En dan denk je dat je best wel wat gewend bent na al die tijd dat je daar geweest bent en best wel veel gezien hebt toch?  Maar niet dus!  Elke keer weer als ik daar geweest ben heb ik het moeilijk…Het lijkt wel of de meisjes daar ook steeds jonger worder….kleiner en jonger? Of het ligt aan mij? Maar ik schrik er elke keer weer meer van… Zo jong, tenger en zo mager….Nu waren we er ook op een ander tijdstip dan anders, dus zijn er ook andere groepen…maar toch!  Nu waren er meer jongere met anorexia….Maar ik kan jullie naar alle eerlijkheid zeggen: Het went nooit!!

Vol bewondering…

Een hele lange tijd geleden heb ik eens een logje gemaakt over mijn dochter. In dat logje vertelde ik dat zij het moeilijk had en naar therapie ging…Omdat zij het toen “even”niet zonder hulp van anderen kon ivm haar eetprobleem. Ze ging hiervoor naar Rintveld en inmiddels gaat ze daar bijna niet meer naar toe. Op school gaar het SUPER goed. Ze doet dit jaar vwo-6 na een jaar er helemaal er tussenuit te zijn geweest en o wat ben ik trots op haar!! Ze heeft net haar PWS gehad en we zaten vol trots te luisteren naar haar presentatie. Haar cijfer was afgerond een 9!! Ik glom dan ook aan alle kanten :-) . Het mag best eens gezegd worden dat ze een KANJER is en dat ik haar dit jaar VOL BEWONDERING volg….X

guus meeuwis-eerste lief

Al dwalende door You Tube….kwam ik laatst dit lied van Guus tegen. Een prachtig nummer! Echt een lied om eens goed naar te luisteren. Zo heeft hij wel meer van die heerlijke liedjes. Vandaag eindelijk een beetje voorjaarsgevoel :-) Heerlijk even naar buiten en genieten van het prachtige weer. Lekker naar de markt geweest en de boodschappen gehaald en zomaar even genietend zitten op een muurtje bij de markt…genietend van de zon die eindelijk zichzelf eens laat bewonderen. Werd ook wel een beetje tijd hoor….

Over mijn dochter ; & mijn schoonmoeder.

Vanmorgen is mijn schoonmoeder ge-opereerd. Ze heeft een nieuwe heup gekregen. Gistermiddag is ze opgenomen & vroeg in de morgen was ze al aan de beurt. E.e.a vond plaats met de gebruikelijke ruggeprik , wat wel zo fijn was, aangezien ze nogal op leeftijd is…76 en erg tegen de narcose op zag. Gelukkig hoefde dit nu niet en kreeg ze enkel een klein "roesje" erbij om zo niet alles geheel te hoeven meemaken…Zo even na half 12 belde ik even met mijn schoonvader en kreeg ik te horen dat alles goed was gegaan en ze weer "onder ons" was . Technisch gezien was alles goed gegaan en nu op naar genezing en revalidatie….De eerstkomende tijd zal ze nog wel in het ziekenhuis verblijven en daarna gaat ze elders revalideren.

 

Gisteravond zijn we naar de presentatie van het PWS van mijn dochter geweest. Het was een ervaring op zich. Ik had geen idee eerlijk gezegd, wat te verwachten… Wel wist ik dat ze er zo enorm veel mee bezig was geweest, dat het wel GOED moest zijn!!Vol verwachting vertrokken we richting school gisteravond. En eenmaal daar aangekomen, bekruipt me dan daar zo af & toe een "leerlinggevoel" als je in de fietsenkelder komt b.v….dan flitst er zomaar een herinnering door je heen…( ik met mijn oude kapiteinsfietsje…sjeesend door die kelder :P ) Maar goed, we gingen na een stukje officiele opening naar boven. Daar in dat koude (ook zo'n stukje herinnering: " koude klaslokaal!!")lokaal , daar ging  HET gebeuren. De begeleiders van de leeingen , waar het omdraait, leggen e.e.a uit en het begon. Ik kon niet wachten tot mijn dochter aan de beurt was. Ze was als 3e l.l aan de beurt en ze was: FANTASTICH!! Ze had meer dan 80 uur aan dit werkstuk gewerkt en ze heeft het werkelijk heel goed gepresenteerd. Ik had dan ook echt zo'n gevoel van: Dat is wel mijn dochter he!! Kijk daar nu zitten! Voor mij heeft ze een dikke 10!

DSCN4057
Mijn dochter samen met haar broer.

 

 

 

 

beloofd…

zoals beloofd, nog een paar fotootjes… We zitten zoals ze zeggen, eigenlijk nog in "onze witte broodsweken"…niet dat we daar nu zo heel veel van merken hoor. Want net als voor ons trouwen, zijn we nogal druk! Nu lijkt het alleen nog maar drukker te worden. Binnen nu en 2 weken word mijn schoonmoeder opgenomen en krijgt ze een nieuwe heup. mijn eigen moeder moet naar de plastisch chirurg omdat er in haar hand een paar pezen zijn losgeschoten (ja hoe kom je erop>?) en dat moet ook weer verholpen worden! En voor mijn schoonvader moet in die tussentijd ook gezorgd worden….En dan gaat hier alles ook nog gewoon door. Maar dat geeft allemaal niks, want we zijn heel erg gelukkig en daar draait het uiteindelijk om :D .

DSCN4509
Piet kreeg iets te natte voeten….

 
DSCN4549
DSCN4560
DSCN4562

DSCN4513